WSTĘP

Panie Jezu, podjąłeś drogę krzyżową, aby złożyć ofiarę Bogu, zadośćuczynić za nasze grzechy i wyprosić nam zbawienie. Ofiara Twoja jest marnowana przez wielu ludzi, dlatego Matka Boża przychodzi z apelem do każdego z nas, abyśmy się nie potępili mimo Twojego poświęcenia.

Matko Boża w Fatimie wzywałaś do modlitwy, do pokuty, do podjęcia ofiar, jako zadośćuczynienie za grzechy, jakimi obrażamy Boga.

STACJA 1

PAN JEZUS SKAZANY NA ŚMIERĆ

Jezus postawił swojego sędziego wobec perspektywy poniesienia ofiary. Dał o sobie świadectwo prawdziwe i zachęcił, by także on poszedł drogą prawdy, przeciwstawiając się zwierzchnikom żydowskim. Piłat stanął wobec wyboru pomiędzy podjęciem obrony sprawiedliwego, a ustąpieniem wobec kłamstwa fałszywych oskarżeń. Wybór prawdy jest ofiarą, wymaga narażenia się. Tej ofiary rzymski Prokurator nie chciał ponieść. A Jezus za prawdę został ubiczowany.

Co robicie? Módlcie się dużo! Ofiarujcie nieustannie Najwyższemu (Bogu) modlitwy i umartwienia. Musicie wiele cierpieć, ale łaska Boża będzie waszą siłą.

STACJA 2

PAN JEZUS PRZYJMUJE KRZYŻ

Jezus przyjmuje krzyż jako ofiarę, jakiej oczekiwał od Niego Ojciec. Powiedział bez wahania: „Oto ja, poślij Mnie”. Zadośćuczynił za nasze grzechy pierwszy, a nas zaprasza do współuczestnictwa.

Czy chcecie się ofiarować Bogu, aby znosić wszystkie cierpienia, które On zechce na was zesłać, jako zadośćuczynienie za grzechy, którymi jest obrażany, oraz jako wyproszenie nawrócenia grzeszników?

STACJA 3

PAN JEZUS UPADA POD KRZYŻEM PO RAZ PIERWSZY

Dla wielu obserwatorów upadek był dowodem, że Jezus był fałszywym Mesjaszem. Choć wielu z nich Jezus wcześniej uzdrowił, teraz szydzili, mówiąc: „Innych wybawiał, siebie nie może wybawić?” Gdy zobaczyli w Nim słabość, stracili do Niego szacunek i podziw. Jezus ponosi tę ofiarę w milczeniu. Wcześniej był dla nich kimś, a teraz stał się nikim.

Ofiarujcie się za grzeszników i mówcie często, zwłaszcza gdy będziecie ponosić ofiary: O Jezu, czynię to z miłości dla Ciebie, za nawrócenie grzeszników i za zadośćuczynienie za grzechy popełnione przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi.

STACJA 4

PAN JEZUS SPOTYKA SWOJĄ MATKĘ

Pełna łaski i Ducha Świętego Maryja idzie za Jezusem drogą krzyża i uczestniczy w Jego cierpieniu. Oddaje się do dyspozycji Bogu. Jej świadomość potrzeby ofiary jest podobna do świadomości Jezusa. Jego pragnienia są Jej pragnieniami. Zgodziła się, jako Matka, by Syn przyjął, tak okrutną śmierć za nas i sama składa Go Bogu w ofierze, jak Abraham Izaaka.

Maryja wypowiadając słowo: łaska Boża - rozchyliła dłonie przekazując nam światło, bardzo intensywne, jakby odblask wychodzący z Jej dłoni, które przenikając nasze piersi do najgłębszych zakątków duszy, spowodowało, że widzieliśmy siebie w Bogu, który był tym światłem, wyraźniej niż w najlepszym z luster.

STACJA 5

SZYMON CYRENEJCZYK POMAGA NIEŚĆ KRZYŻ PANU JEZUSOWI

Szymon został przymuszony do pomocy Jezusowi. Żądaną przez żołnierzy ofiarę uznał za ogomną niesprawiedliwość i krzywdę. My w podobnych okolicznościach pytamy z gniewem: „Za jakie grzechy mnie to spotyka?” O duszę Szymona Jezus i Maryja toczyli walkę duchową. Była to modlitwa i ofiara, które podjęli dla jego zbawienia. Otrzymał łaskę przemiany serca i uczestnictwa w ofierze Pana.

Módlcie się! Módlcie się wiele. Czyńcie ofiary za grzeszników, bo wiele dusz idzie na wieczne potępienie, bo nie mają nikogo, kto by się za nie ofiarował i modlił.

STACJA 6

WERONIKA OCIERA TWARZ PANU JEZUSOWI

Matka Boża modli się, za wszystkich stojących na drodze Jezusa. Tych którzy nie podejmują ofiary, tylko patrzą się i czekają na dalszy rozwój wydarzeń. Prosi o tych, którzy podejmą łaskę, pójdą za Jezusem i włączą się w dzieło odkupienia. Na pragnienie Matki odpowiada Weronika. Odważa się na wyjście przed szereg z gestem miłosierdzia, narażając się żołnierzem i tłumowi.

Jezus chce się posłużyć tobą, aby ludzie Mnie poznali i pokochali. Chciałby ustanowić nabożeństwo do mojego Niepokalanego Serca.

STACJA 7

PAN JEZUS UPADA POD KRZYŻEM PO RAZ DRUGI

Jeszcze kilka dni temu krzyczeli „Hosanna”. Teraz poczuli się zawiedzeni. Oczekiwali powstania potężnego królestwa Izraela i wielkości w oczach własnych i świata. A Jezus powtarzał: „Kto chce być wielkim, niech będzie sługą”. On upada ponosząc ofiarę, jako cierpiący Sługa Jahwe, za nawrócenie tych, którzy od Niego odstąpili.

Trójco Przenajświętsza, ofiaruję Ci, Przenajdroższe Ciało, Krew, Duszę i Bóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa, obecnego we wszystkich ołtarzach swiata, na przebłaganie za zniewagi, świętokractwa i zaniedbania, które Go obrażają.

STACJA 8

PAN JEZUS UPOMINA PŁACZĄCE NIEWIASTY

Jezus wchodząc do Jerozolimy płacze. A po kilku dniach podejmuje krzyż, by odkupić mieszkańców miasta. Jerozolimskie kobiety płaczą nad Jezusem, ale nie podejmują ofiary. Jezus prosi je, by podjęły modlitwę i pokutę za grzechy swoje i swoich dzieci.

Odmawiajcie codziennie różaniec, aby uprosić pokój dla świata i koniec wojny.

STACJA 9

PAN JEZUS UPADA POD KRZYŻEM PO RAZ TRZECI

Ewangeliści nie zapisali, by na drodze krzyżowej znajdowali się apostołowie. Byli „wielkimi nieobecnymi”. Jezus cierpi z powodu odejścia tych, których wybrał. Ich zdrada boli najbardziej. Zdradzili Ojca, odrzucając Syna. A On wstawia się za nimi: „Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”. My też jesteśmy wybrani, a mimo to zdradzamy Jezusa. Ojcze, potrzebujemy Twojego przebaczenia.

O Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

STACJA 10

OBNAŻENIE Z SZAT PANA JEZUSA

Przed ukrzyżowaniem Jezus składa ofiarę ze swojego ubrania. Jego szaty wpadają w ręce nie znających ich wartości pogańskich żołnierzy. Nie został po nich ślad materialny, ale później ich dzieci (po wiekach), stały się gorliwszymi wyznawcami Chrystusa, niż potomkowie narodu wybranego. Nic, co było Jezusowe nie zmarnowało się. Tunika, Szata, Całun Turyński, Chusta z Manoppello były i są dla Kościoła, jak płaszcz zrzucony przez Eliasza dla oczekującego Elizeusza.

Z wszystkiego, co tylko możecie, zróbcie ofiarę, jako zadośćuczynienie za grzechy, którymi Bóg jest obrażany i dla uproszenia nawrócenia grzeszników. W ten sposób ściągniecie pokój na waszą ojczyznę.

STACJA 11

PAN JEZUS PRZYBITY DO KRZYŻA

Obok Jezusa na krzyżach cierpieli dwaj skazańcy. Ponosili sprawiedliwą karę za przestępstwa. Obaj szydzili z Jezusa. Modlitwa Maryi dosięga łotrów. Jeden z nich uwierzył w Jezusa i uznał swą karę za słuszną. Cierpienie złożone w ręce Chrystusa zbawia. On przyjął tę nędzną ofiarę i zamienił na pełnowartościowy „bilet wstępu do nieba”.

Przez niezmierzone zasługi Najświętszego Serca Jezusa i Niepokalanego Serca Maryi proszę Cię Trójco Przenajświętsza o nawrócenie biednych grzeszników.

STACJA 12

PAN JEZUS UMIERA NA KRZYŻU

Zasłonę świątynną mógł przekroczyć raz w roku arcykapłan, aby złożyć ofiarę przebłagania za grzechy własne i ludu. Kapłani mieli przesłanki, aby uwierzyć Jezusowi i rozpoznać w Nim Mesjasza, ale bardziej troszczyli się o zachowanie wszyskiego, „by było, jak było”, więc Jezusa złożyli na ołtarzu swej pychy i interesów. Tego roku „Ofiara” została zakupiona za 30 srebrników. Bóg ubiegł arcykapłana, rozdarł zasłonę przybytku i przyjął ofiarę Ciała i Krwi złożoną na krzyżu przez Swojego Syna dla naszego zbawienia. Wielu kapłanów odczytało ten znak i nawróciło się.

O, mój Boże wierzę w Ciebie, uwielbiam Ciebie, ufam Tobie, kocham Ciebie. Proszę, abyś przebaczył wszystkim tym, którzy Tobie nie wierzą, nie uwielbiają Ciebie, nie ufają Tobie i nie kochają Ciebie.

STACJA 13

ZDJĘCIE Z KRZYŻA PANA JEZUSA

Żołnierz rzymski przebił bok, z którego wypłynęła krew i woda. Dar Jezusa obmył Matkę Bożą, apostoła Jana, Marię, żonę Kleofasa, Marię Magdalenę i pogańskiego żołnierza, który głośno wyznał wiarę w Syna Bożego. Pod krzyżem z krwi Chrystusa zrodził się Kościół obdarzony darem Ducha Świętego i otoczony opieką Matki Bożej. Ten nowy Kościół dotyka Ciała Chrystusa z czcią i wyznaje swoją wiarę w Niego.

O Trójco Przenajświętsza, uwielbiam Cię. Mój Boże, Mój Boże, kocham Cię w Najświętszym Sakramencie.

STACJA 14

PAN JEZUS ZŁOŻONY DO GROBU

Jezus nazywał faryzeuszów „grobami pobielanymi, które na zewnątrz wyglądają pięknie, a wewnątrz pełne są plugastwa i kości trupich”. Faryzeusze Nikodem i Józef z Arymatei usłyszeli to słowo Pana i wzięli je do siebie. Ofiarowali brud, nędzę swojego grzechu Jezusowi, a On uczynił ich serca czystymi. Stali się godnymi przygotować czysty grób dla Świętego Ciała Pana.

Przyjmijcie Ciało i krew Jezusa Chrystusa, okropnie znieważanego przez niewdzięcznych ludzi. Wynagrodźcie ich grzechy i pocieszajcie waszego Boga!

ZAKOŃCZENIE

Panie Jezu, dziękujemy Ci, za Twoją mękę i śmierć na krzyżu, którą poniosłeś dla naszego zbawienia. Amen.

Słowa modlitw, znajdujące się po każdym rozważaniu, zostały wypowiedziane przez Matkę Bożą lub Anioła Stróża Portugalii do Łucji, Franciszka i Hiacynty w czasie objawień w Fatimie.

Droga Krzyżowa została odprawiona 21 marca 2017 na spotkaniu diecezjalnym RRN w kościele Świętej Rodziny w Warszawie.

100 - lecie objawień Matki Bożej w Fatimie

13 maja 1917 roku portugalskim dzieciom Łucji, Franciszkowi i Hiacyncie objawiła się Matka Boża niosąc orędzie pokoju dla świata. Prosiła ludzi o zwrócenia swoich serc do Boga, o pokutę i o modlitwę, szczególnie różańcową.

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Wołomnin, 22 lutego 2017

Krzyż jako drzewo życia - mozaika z bazyliki św. Klemensa w Rzymie

Pieśń: Jak łania

Wstęp

Bądź pochwalony Panie Jezu. Wierzę, że jesteś prawdziwie obecny w tym Najświętszym Sakramencie. Przychodzę do Ciebie, ja człowiek grzeszny i pragnę, abyś pozwolił mi stanąć w prawdzie, abym mogła zobaczyć, jak bardzo obrażam Cię swoją niewiarą i prosić, abyś mnie podniósł i umocnił. Wiara jest łaską, więc proszę Cię Panie o ten dar.

Pieśń: Wzywam Cię, przyjdź umocnij mnie

Rozważanie I

„Czyż nie do bojowania podobny jest byt człowieka?”( Hi 7, 1)

Każde zadanie, które chcę zrealizować w swoim życiu wymaga wysiłku. Nie tylko fizycznego czy umysłowego, ale także duchowego. Pytasz mnie Panie: czy słyszę Twój głos wzywający mnie, abym wypełniała moje zadania życiowe, jako Twoją wolę, abym wykonując je łączyła się z Tobą, prosząc o pomoc, o radę, o siły. Czy dziękuję Ci, że dajesz mi zdolności, abym swoje obowiązki wykonywała na Twoją chwałę i dla dobra innych. Poddawać Tobie wszystko, co robię jest wielkim wysiłkiem duchowym.

Panie, proszę Cię, abym wszystkie swoje obowiązki i prace wykonywała z Tobą i w Twojej obecności.

Pieśń: Pan jest mocą swojego ludu

Rozważanie II

„Nad wszystkimi masz litość, bo wszystko w Twej mocy, i oczy zamykasz na grzechy ludzi, by się nawrócili” (Mdr 1, 23).

Dla Ciebie Panie jestem dzieckiem, któremu zawsze okazujesz swoją wielką miłość. Nie odwracasz się ode mnie, nawet wtedy, gdy ja odwracam się od Ciebie. Ty zawsze liczysz na to, że docenię Ciebie, że przeproszę Cię za swoje niewierności i nawrócę się.

Dziękuję Ci za to, że dajesz mi miejsce w Twoim sercu. Czy w moim sercu jest miejsce dla Ciebie?

Pieśń: Misericordias Domini

Rozważanie III

„Wszystko jest łaską, trzeba we wszystkim widzieć jedynie działanie Jezusa”. (św. Teresa od Dzieciątka Jezus)

Panie, Ty widzisz z jakim zaangażowaniem podejmuję moje obowiązki. Ile razy narzekam głośno, czy w myślach? Czy podejmuję wysiłek wierząc, że Ty jesteś obok i mnie wspomagasz? Czy potrzebuję Twojej pomocy, czy raczej sama chcę dać sobie radę, nie pamiętając, że jesteś. Moja wiara wyraża się nie tylko w deklaracji, że jestem wierząca, ale także w czynach podejmowanych z Tobą i dla Ciebie.

Panie, proszę Cię o to, aby każda chwila mojego życia była przeżyta w łączności z Tobą.

Pieśń: Miłość Twa.

Rozważanie IV

„Wystarczy upokorzyć się i znosić cierpliwie swoje niedoskonałości, oto prawdziwa świętość” (św. Teresa od Dzieciątka Jezus)

Panie, Twoje wspaniałe dary: wiarę, nadzieję i miłość złożyłeś w kruche i niedoskonałe naczynie, jakim ja jestem. Te dary chcesz we mnie rozwijać i pielęgnować. Wbrew mnie niczego nie zrobisz. Ani ja nic nie zrobię bez Twojej pomocy. Muszę współpracować z Tobą. Sama nie się nie zbawię.

Panie, dziękuję Ci za pokorę z jaką zbliżasz się do mnie. Dziękuję, że uczysz mnie pokory.

Pieśń: Wyciągam do Ciebie ręce swe

Rozważanie V

„Aby żyć z wiary mamy tylko to życie” (św. Teresa od Dzieciątka Jezus)

Dziękuję Ci Panie za życie, które mi dałeś, w którym zasiałeś ziarno wiary. Ty chcesz, aby moja wiara wzrastała stając się kluczem otwierającym mi bramy życia w Twojej obecności. Wiara pozwala mi przeżywać swoje życie z Tobą już tu na ziemi i uzdalnia do życia z Tobą w niebie.

Panie dopomóż mi nie tracić czasu, jaki mi dajesz teraz i zabiegać o życie z wiarą.

Pieśń: Nic nie musisz mówić

Zakończenie

Panie Jezu, dziękuję Ci za ten czas czuwania w Twojej obecności. Dziękuję, że pokazałeś mi, że wiara jest związana z czynem, bo przynosi owoce w życiu codziennym.

Dziękuję Ci Maryjo, że czuwałaś nade mną, swoim dzieckiem i kierowałaś moje myśli do Jezusa. Zapraszam Cię Maryjo do mojego życia. Czuwaj nade mną.

Odpowiedzialna za przygotowanie adoracji - Janeczka Kozłowska

Przepaść grzeszności
Uznanie winy – Mając świadomość wybrania przez łaskę, powołania do udziału w życiu Bożym i bycia dziedzicem nieba – uznaj zmarnowane dary, niewierności i konkretne grzechy.
Skrucha – Wyraź skruchę i żal, że zraniłeś najczystszą Miłość i posiałeś zgorszenie wśród braci. Podejmij konkretne postanowienie przemiany życia.
Cierpliwe dźwiganie krzyża – Uznaj, że słusznie zasłużyłeś na konsekwencje zaniedbań, niewierności i grzechów, które ponosiłeś i dotąd ponosisz. Znoś je cierpliwie bez narzekania i uznaj za łaskę, która pozwala ci uwolnić się od starego człowieka.

Przepaść ufności

Wiara w miłość – Wzbudź akt wiary, że nigdy nie przestaniesz być dzieckiem Maryi, które Ona nosi na swoich ramionach, Ze Maryja zawsze cię kocha – nawet zbrukanego złem, że nigdy z ciebie nie zrezygnuje i zawsze cię będzie prowadziła ku wyżynom świętości.

Nieliczenie na siebie i własną wytrwałość – Uświadom sobie własną bezradność w wypełnianiu Bożego planu miłości wobec ciebie, bezradność w walce ze złem i słabość woli wciąż na nowo ulegającej pokusom. A jednocześnie nigdy nie rezygnuj z podejmowania wysiłków trwania w dobru i nawracania się ze zła. Nie wątp, gdy kolejny raz przyjdzie ci zaczynać od nowa, ale mów Maryi, że bardzo Jej potrzebujesz.

Zawierzenie Maryi – Powierz z ufnością swoją bezradność Maryi wzbudzaj ąc akt wiary, że Ona chce uczynić cud przemiany twego życia i że z pewnością go uczyni oraz że naprawi skutki twojego zła, a nawet wyprowadzi z nich jeszcze większe dobro (ale według Jej planów a nie twoich).

Przepaść wdzięczności

Wdzięczność – Dziękuj z góry za cud, który Maryja uczyni i uwielbiaj już teraz Boga za Jego Miłosierdzie okazywane ci przez Jej pośrednictwo, za dar Jej miłości, Jej obecności i działania w twoim życiu. Proś Maryję, by napełniała twoje serce swoim własnym uwielbieniem Boga, które wyśpiewała w Magnifikat.

Wynagrodzenie – Postanów naprawić i wynagrodzić skutki zaniedbań, niewierności i grzechów jeszcze większą miłością – poprzez częstsze zwracanie się do Maryi w postawie dziecka i zarliwszą służbę w Jej dziele apostolskim, przez podejmowanie modlitwy wstawienniczej i posługi miłosierdzia wobec bliźnich. Proś Maryję, aby uzupełniła twoje wysiłki udzielając ci swojej własnej najczystszej miłości.

Przepaść odkupienia

Świadomość zbawczego wyniszczenia (kenozy) – Dziękuj Chrystusowi i Maryi, że przez krzyż i śmierć Zbawiciela oraz cierpienia przebitego mieczem boleści Serca Matkiwzieli na siebie skutki twoich grzechów – i że dzięki temu za darmo zostałeś obdarzony nieusuwalną pieczęcią Bożego dziecięctwa, napełniony mocą Ducha Świętego i uzdolniony do życia nowym prawem miłości.

Zanurzanie codzienności w Odkupieniu – Aby nie utracić otrzymanych darów i byą narzędziem Ducha Świętego, postanów codziennie zanurzać się z pomocą Maryi w łaskach Odkupienia i oczekuj skutków ich działania w każdej chwili życia – zwłaszcza przez codzienny udział w Eucharystii i adorację (o ile to możliwe) oraz częste korzystanie z sakramentu pokuty. Nieustanie we wszystkim, co czynisz i czego doświadczasz, oczekuj na cud miłosierdzia, który ci Maryja wyprasza.