Konferencja ks. Mieczysława Jerzaka
Zacisze, 14 kwietnia 2026
Ewangeliczny ptochos – szalony w swej ufności pielgrzym nadziei.
Przedstawiony w Ewangelii ubogi człowiek, pokładający nadzieję w Bogu na nic nie liczy, tylko na łaskę Bożą. W Mszale Rzymskim zawarta jest prefacja do Pierwszej Modlitwy Eucharystycznej o Tajemnicy Pojednania – Pojednanie jako powrót do Ojca. „Zaprawdę, godne jest to, abyśmy Tobie składali dziękczynienie, Ojcze święty, Boże nieskończonej dobroci. Ty nieustannie wzywasz grzeszników do odnowy w Twoim Duchu i najpełniej objawiasz swoją wszechmoc w łasce przebaczenia. Wiele razy ludzie łamali Twoje przymierze, a Ty zamiast ich opuścić, zawarłeś z nimi nowe przymierze przez Jezusa, Twojego Syna i naszego Odkupiciela: przymierze tak mocne, że nic nie może go złamać. Nam także dajesz czas pojednania i pokoju, abyśmy polecając się jedynie Twojemu miłosierdziu odnaleźli drogę powrotu do Ciebie, otwierając się na działanie Ducha Świętego żyli nowym życiem w Chrystusie, wychwalali nieprzerwanie Twoje imię i służyli braciom”.
Zwróćmy uwagę na postawę ewangelicznego żebraka, doświadczającego ubóstwa, ale pokładającemu ufność w Bogu i wszystkiego od niego oczekującego. Jesteśmy ubodzy w zasługi i cnoty. Co możemy uczynić? Mamy dobre pragnienia, ale ich realizacja nie jest prosta. Każdego dnia postanawiamy poprawę, a później okazuje się, że wracamy do starego życia. Znając swoje słabości, wiemy, że jest to niemożliwe. Rozpoznając to, pozostaje nam całą ufność pokładać w Bogu i wszystkiego od Niego oczekiwać. Mój organista poważnie zachorował i jest robione wszystko, co możliwe, ale choroba nie cofa się. Chcemy dobra, więc wytrwale prosimy Boga o powrót do zdrowia.
Ubogi nie przestaje żebrać i prosić o litość oraz nie przestaje ufać. Postawa żebrania, proszenia o litość, kiedy tej litości trudno się spodziewać jest bardzo ważna. Taką postawę miały kobieta cierpiąca na krwotok, czy kobieta prosząca o zdrowie dla swojej córki. Obie nie uważały że im się to należy, bo nie należały do narodu żydowskiego, ale ufały i otrzymały to, o co prosiły.
Ptochos odsłania swoją słabość, by być uzdrowionym. Chodzi o postawę przyznania się i odsłonięcia słabości, by była uleczona. Taką postawę trzeba mieć codziennie.
Zbliża się dwutysięczna rocznica ofiary Chrystusa. Ufnie zwracajmy się do Miłosierdzia Bożego, bo Bóg kocha bezwarunkowo, zawsze i za darmo. Na drogę duchową najlepiej wejść przez komunię życia z Maryją. Ona poprowadzi do komunii życia z sobą i do komunii życia z Chrystusem, swoim umiłowanym Synem.