Konferencja ks. Andrzeja Mazańskiego
Zacisze, 1 września 2026
Przyjmować dar Eucharystii stając w prawdzie.
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort zachęcał uczestników Mszy świętej, aby każdy z nich ukorzył się przed Bogiem, mówiąc: „Panie nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie”. A także, by uświadomił sobie swoją niegodność szczególnie, gdy widzi Pana pod postaciami chleba i wina i zachęcał do ufności.
Prośmy Matkę Bożą, by użyczyła nam coś ze swojego serca i swojego usposobienia. Ludzkie serce Maryi może sprawić, że Jej dziecko upodobni się do Niej i będzie miało podobną jak Ona miała wiarę, ufność, miłość i pokorę. Jej serce może sprawić, że będziemy mogli przyjąć Jezusa z takim samym usposobieniem, jakie Ona miała, aby oszczędzić Jemu kenozy w spotkaniu z nami, tak niegodnymi. Ufność, że Jezus przychodzi do nas niegodnych pozwala nam dojrzewać do spotkania z Jego świętością.
Łatwość przechodzenia z gotowości pójścia za Jezusem do tego, co jest Jego odrzuceniem w trafnie ukazały Ewangelie z dwóch ostatnich niedziel.
Rozpoznajemy z natchnienia Bożego w Jezusie Zbawiciela podobnie jak rozpoznała Go Piotr. Jezus wtedy ujawnił Boży plan zbudowania Kościoła na Piotrze, jako na opoce i skale. To budowanie Kościoła ma polegać na wzmacnianiu wiary i świadomym przyjęciu Słowa Bożego. Takie jest powołanie każdego z nas w naszych rodzinach, w pracy, we wspólnotach i z tymi, których spotykamy. Jezus pragnie do nas przyjść i posłać nas tam, gdzie sam zamierza się udać.
Ciąg dalszy tego wydarzenia ulega odwróceniu. Oto opoka i skała, jakim miał być Piotr staje się kamieniem będącym zawadą lub przeszkodą, o którą można się łatwo potknąć i przewrócić. Następuje przejście od skały budującej do kamienia będącego zawadą. Szybkość zmiany sytuacji została wywołana przez Jezusa, gdy ujawnił swój zamiar udania się do Jerozolimy, aby tam być odrzuconym, wyśmianym, poddanym cierpieniu i ukrzyżowany i gdzie zmartwychwstanie. Odpowiedź Piotra: „Niech Cię Bóg broni” była momentem zmiany roli Piotra, bo ze skały budującej w kamień upadku.
Punktem zwrotnym był stosunek do krzyża. Jezus powiedział, że krzyż swój należy brać każdego dnia. Jeśli przyjmujemy krzyż stajemy się skałą budującą. Kiedy go odrzucamy stajemy się kamieniem upadku. Będąc kamieniem upadku możemy zrobić nie tylko sobie krzywdę, albo też innym. Kamień upadku nie realizuje Bożego planu i przyczynia się do dzieła zniszczenia.
Nasza niegodność i grzeszność, to nieumiejętność rozpoznania krzyża. Jezus nas przyjmuje jako umiłowane dzieci, by dokonało się nasze uświęcenie i byśmy mieli udział w Jego zmartwychwstaniu.
Eucharystia jest miejscem rozpoznania woli Jezusa, rozpoznania Jego krzyża, momentem przyjęcia krzyża i budowania jedności z Jezusem, a także budowania jedności wspólnoty Kościoła. Jezus przychodzi z pomocą, aby nas uchronić przed odrzuceniem krzyża. On jest z nami i niesie krzyż z nami, by uratować nas od niszczących skutków odrzucenia krzyża. Jego działanie i interwencja dokonuje się w chwili, gdy przyjmujemy Go w komunii świętej.